راهنمای کامل انتخاب سایز لباس مردانه

انتخاب سایز درست فقط پیدا کردن یک حرف مثل M یا L نیست. الگوی دو برند، نوع پارچه و فیت لباس می‌تواند نتیجه را تغییر دهد. با چند اندازه‌گیری ساده و مقایسه آن با جدول همان محصول، احتمال تعویض و خرید ناموفق بسیار کمتر می‌شود.

چه اندازه‌هایی را ثبت کنیم؟

برای بالاتنه، دور سینه را از برجسته‌ترین بخش و در حالت تنفس عادی بگیرید. دور کمر را روی محل طبیعی کمر و بدون جمع کردن شکم اندازه بزنید. برای شلوار، دور باسن، فاصله فاق تا زمین و دور ران هم مفید است. متر باید روی بدن بخوابد اما نباید پوست را فشار دهد.

بهتر است اندازه‌ها را با یک لباس خوش‌فرم موجود در کمد نیز کنترل کنید. عرض سینه، سرشانه، قد لباس و طول آستین آن را روی سطح صاف بگیرید؛ سپس این اعداد را با مشخصات محصول مقایسه کنید. این روش برای تشخیص فیت آزاد، معمولی یا جذب بسیار دقیق است.

• اندازه‌گیری را روی لباس ضخیم انجام ندهید.
• متر را موازی زمین نگه دارید.
• اگر بین دو سایز هستید، نوع فیت و کشسانی پارچه را ملاک قرار دهید.

تفاوت سایز بدن و سایز لباس

جدول سایز ممکن است اندازه بدن یا اندازه خود لباس را نشان دهد. اگر جدول مربوط به لباس باشد، باید فضای آزادی یا Ease را در نظر بگیرید. یک پیراهن معمولی معمولاً چند سانتی‌متر از دور سینه بدن بزرگ‌تر است، درحالی‌که تی‌شرت باکسی عمداً فضای بیشتری دارد.

برای شلوارهای جین بدون کش، دور کمر و ران اهمیت بیشتری دارد. در مدل‌های بگ و مام‌فیت، گشادی ساق بخشی از طراحی است و نباید با انتخاب سایز کوچک‌تر حذف شود. سایز را از ناحیه کمر و فاق درست انتخاب کنید و فرم ساق را به الگوی محصول بسپارید.

کنترل فیت برای هر گروه لباس

در پیراهن، خط سرشانه باید نزدیک انتهای استخوان شانه قرار بگیرد و دکمه‌های سینه کشیده نشوند. در کاپشن، علاوه بر سینه، فضای یک لایه لباس زیر را لحاظ کنید. در پلیور پشمی نیز آزادی کم در سینه و بازو باعث کشیدگی بافت و کاهش عمر لباس می‌شود.

برای شلوار، کمر باید بدون کمربند روی بدن بایستد اما فشار ایجاد نکند. نشستن، بالا رفتن از پله و خم شدن را شبیه‌سازی کنید. اگر در فاق یا ران کشیدگی مشخصی وجود دارد، یک سایز بزرگ‌تر یا الگویی با فیت مناسب‌تر انتخاب کنید.